กรุงเทพฯ เมืองที่หมุนไว จนบางครั้งเราก็เผลอก้าวเท้าตามเสียจนลืมหายใจลึกๆ
ท่ามกลางตึกสูงและความวุ่นวายของการใช้ชีวิต บางทีสิ่งที่เรามองหาอาจไม่ใช่การหนีไปพักผ่อนที่ไหนไกล แต่เป็นแค่มุมเล็กๆ สักมุมในเมืองให้ได้ทิ้งตัวลงนั่ง ถอนหายใจยาวๆ และปล่อยให้เวลาเดินช้าลงสักนิด
ช่วงนี้ถ้าใครแวะไปเดินเล่นหรือวิ่งรับลมเย็นๆ ที่สวนเบญจกิติ น่าจะสังเกตเห็นเก้าอี้ผ้าใบน่ารักๆ วางเรียงรายรับลมอยู่บนผืนหญ้าสีเขียวริมทะเลสาบ พื้นที่ตรงนั้นมีเรอให้ใครก็ตามที่เดินผ่านไปมาได้แวะเอนหลัง
มุมพักใจนี้มีชื่อเรียกอบอุ่นๆ ว่าโปรเจกต์ ‘เก้าอี้แบ่งปัน’
สเปซเล็กๆ ที่เกิดจากการร่วมมือกันระหว่างสำนักสิ่งแวดล้อม กทม. และเอพี ไทยแลนด์ ที่มองเห็นความเหนื่อยล้าของคนเมือง และอยากเปลี่ยนพื้นที่ริมน้ำตรงนี้ให้กลายเป็นเซฟโซน ให้ผู้คนได้มีมุมสำหรับหยุดพัก ทอดสายตา และชาร์จพลังเงียบๆ ก่อนที่จะกลับไปลุยต่อ
กิมมิคที่ทำให้เก้าอี้เหล่านี้พิเศษกว่าที่นั่งทั่วไป คือข้อความสั้นๆ ที่สกรีนไว้ด้านหลัง เหมือนมีเพื่อนที่เข้าใจมาคอยตบไหล่ให้กำลังใจ บางตัวบอกเราว่า “กด Pause ให้ชีวิตสักแป๊บ” หรือ “ช้าลงนิด ชีวิตยังไปต่อ”
ส่วนใครที่เผลอก้มหน้าไถหน้าจอจนลืมซึมซับบรรยากาศรอบตัว เก้าอี้บางตัวก็แอบเตือนสติอย่างน่ารักว่า “วิวตรงนี้ น่ามองกว่ามือถือเยอะ” และ “พักสายตาเถอะนะคนดี”
การมีพื้นที่ที่อนุญาตให้เราได้หยุดพักจริงๆ โดยไม่ต้องรีบร้อน ถือเป็นความใจดีเล็กๆ ที่เมืองใหญ่มีให้
เย็นนี้ถ้าใครรู้สึกหนักอึ้ง เหนื่อยล้า ลองเปลี่ยนบรรยากาศไปทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ริมน้ำที่สวนเบญจกิติ ลองเงยหน้ามอง ‘เมืองข้างหน้า’ แล้วกลับมาสำรวจ ‘ความสงบข้างใน’ ดูบ้าง
เพราะในบางจังหวะของชีวิต… การอนุญาตให้ตัวเองได้นั่งพักเฉยๆ ก็ถือเป็นการชาร์จแบตที่ดีที่สุดแล้ว
