งานมหกรรมความคิดสร้างสรรค์ ‘Adman Awards & Symposium 2026’ เซกชัน ‘Trust in a volatile world: คุณค่าของมนุษย์ ในโลกยุคผันผวน’ 

วิทยากร “คุณจิรภัทร์ กาญจะโนสถ” Group co-CEO Hakuhodo International Thailand, “คุณปรัตถจริยา ชลายนเดชะ” CEO VML Thailand CEO WPP Creative, “คุณสมเกียรติ ลาภธนัญชัยวงศ์” Group CEO Omnicom Advertising & PR และ ดำเนินรายการโดย “คุณภวัต เรืองเดชวรชัย” นายกสมาคมมีเดียเอเยนซี และธุรกิจสื่อแห่งประเทศไทย / President & CEO Media Intelligence Group (MI GROUP) 

ร่วมกันถ่ายทอดมุมมองถึงการปรับตัวขององค์กรเอเจนซี่ในวันที่โลกหมุนเร็วเสียจนความแน่นอนเพียงอย่างเดียวคือความไม่แน่นอน 

การวางแผนระยะยาวระดับ 3 ถึง 5 ปีแทบใช้ไม่ได้อีกต่อไป และต้องหันมาประเมินสถานการณ์กันแบบปีต่อปี หรือแม้กระทั่งทุก 3 ถึง 5 เดือน

ยิ่งในยุคที่ปัญญาประดิษฐ์ หรือเอไอ กลายมาเป็นเครื่องมือมาตรฐานพื้นฐานที่ทั้งเอเจนซี่และลูกค้าต่างเข้าถึงได้เท่าเทียมกัน 

สิ่งที่วิทยากรเห็นพ้องต้องกันกลับไม่ใช่เรื่องของเทคโนโลยี แต่คือการหวนกลับมามองแก่นแท้ที่ว่า “ความเชื่อใจ” และ “คุณค่าของมนุษย์” จะกลายเป็นตัวชี้ขาดสำคัญที่จะพาธุรกิจเติบโตอย่างยั่งยืนได้อย่างไร

สร้างความเชื่อใจจากในบ้าน: ดึงสติให้มั่นคงและหล่อเลี้ยงวัฒนธรรมร่วม

ท่ามกลางแรงสั่นสะเทือนของการเปลี่ยนแปลง สิ่งที่เกิดขึ้นมากที่สุดในองค์กรคือความหวาดกลัว โดยเฉพาะในกลุ่มคนทำงานรุ่นใหม่ที่อาจเอาใจไปผูกไว้กับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง

คุณปรัตถจริยา สะท้อนว่า ก่อนจะออกไปสร้างคุณค่าให้ลูกค้า ผู้นำต้องเริ่มจากคนในบ้านก่อน ด้วยการดึงสติของทุกคนให้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน แม้ในเครือจะมีระบบเอไอให้ทุกคนใช้งานจนเป็นเรื่องปกติ 

แต่การขับเคลื่อนเทคโนโลยีสร้างสรรค์ที่เชื่อมโยงข้อมูลและประสบการณ์ลูกค้าเข้าด้วยกันนั้น จะต้องตั้งอยู่บนฐานของหัวใจความเป็นมนุษย์เสมอ

การบริหารคนในบ้านจึงต้องยึด 3 หลักสำคัญ 

เริ่มจากความจริงใจผ่านการเปิดเวทีสื่อสารกับพนักงานทุกไตรมาสอย่างโปร่งใส ไม่ใช่การพูดจาขายฝันสวยหรู แต่บอกเล่าสถานการณ์และปัญหาที่แท้จริง เพื่อให้พนักงานได้ยินข้อมูลจากปากผู้นำเป็นคนแรก แทนที่จะไปรับฟังข่าวลือจากภายนอก

ต่อมาคือความเข้าอกเข้าใจ ผู้นำต้องลงพื้นที่เดินไปสัมผัสหน้างานจริงเพื่อรับรู้ว่าทีมงานกำลังแบกรับภาระอะไรอยู่ และยืนหยัดเป็นทัพหน้าเคียงข้างพวกเขา

และสุดท้ายคือการสร้างความรู้สึกมีส่วนร่วม เพื่อให้พนักงานทุกคนมั่นใจว่าตนเองไม่ใช่แค่ฟันเฟืองที่ระบบสามารถแทนที่ได้ แต่ทุกคนคือคนสำคัญที่ลงเรือลำเดียวกัน โดยมีผู้นำทำหน้าที่เป็นสมอเรือคอยยึดเหนี่ยวให้ก้าวไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง

มุมมองนี้สอดคล้องกับ คุณสมเกียรติ ที่วางบทบาทตัวเองเสมือนลูกน้องของพนักงานเกือบ 200 คน โดยย้ำว่าไม่ว่าบริบทโลกจะเปลี่ยนไปอย่างไร ผู้คนยังคงสำคัญที่สุด และในยุคที่เทคโนโลยีไหลบ่าเข้ามาอย่างมหาศาล องค์กรใดที่ไร้วัฒนธรรมร่วม องค์กรนั้นจะไม่มีวันยืนหยัดได้อย่างยั่งยืน

ขณะที่ คุณจิรภัทร์ ให้เห็นความท้าทายที่ยากที่สุดของผู้นำ นั่นคือการผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในวันที่ทุกอย่างยังดำเนินไปด้วยดี หากรอให้วิกฤตมาถึงทุกคนย่อมยอมปรับตัวได้ง่าย แต่ผู้นำไม่ควรพาองค์กรไปจนมุม

การมองการณ์ไกลและวางแผนรับมือล่วงหน้าจึงต้องอาศัยความเชื่อใจในระดับสูง เพื่อให้คนทำงานยอมเปิดใจข้ามกำแพงและผนึกกำลังจากทุกบริษัทในเครือเข้าด้วยกัน เพื่อส่งมอบทางออกที่ครบวงจรตั้งแต่การวิจัย ข้อมูล ไปจนถึงการเปลี่ยนผ่านสู่ยุคดิจิทัลให้แก่ลูกค้าได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

ก้าวข้ามคู่ค้า สู่พันธมิตรที่สบตาและร่วมทุกข์ร่วมสุข

เมื่อเครื่องมือทางเทคโนโลยีของทุกเอเจนซี่วัดค่าได้เท่ากันหมด คุณปรัตถจริยา มองว่าตัวชี้ขาดความสัมพันธ์กับลูกค้าจะอยู่ที่ “หัวใจบวกกับเอไอ” เพราะเอไอไม่สามารถสบตาลูกค้าได้

มนุษย์มีความสามารถในการมองเห็นบริบทเชิงลึกที่ระบบอัตโนมัติมองไม่เห็น เช่น การเข้าใจว่าทำไมคืนนี้ลูกค้านอนไม่หลับ ซึ่งอาจเกิดจากความกังวลเรื่องการแบกรับตัวชี้วัดความสำเร็จ หรือความกดดันจากการต้องเข้าประชุมกับคณะกรรมการบริหารในวันรุ่งขึ้น

ความเป็นพันธมิตรที่แท้จริงจึงลึกซึ้งกว่าคำว่าคู่ค้า ดังที่ คุณภวัต เปรียบเปรยว่าคือการร่วมทุกข์ร่วมสุข เอเจนซี่ต้องทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมรอยต่อระหว่างฝ่ายต่าง ๆ ในองค์กรลูกค้า และในยามที่ลูกค้าเผชิญปัญหา จะไม่มานั่งถกเถียงเรื่องขอบเขตงานหรือขั้นตอนระบบ แต่พร้อมกระโดดเข้าไปช่วยแก้ปัญหาทันที

ยิ่งไปกว่านั้น พันธมิตรที่จริงใจต้องกล้าพูดความจริงอย่างตรงไปตรงมา เปรียบเสมือนเพื่อนสนิทที่พร้อมตักเตือนเมื่อเห็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เพื่อปลายทางที่ดีที่สุดของงานและสร้างความไว้วางใจในระยะยาว

ด้าน คุณจิรภัทร์ เสริมว่า สิ่งที่เอเจนซี่ต้องรักษาไว้ไม่เปลี่ยนแปลงคือหัวใจที่ทุ่มเทให้เนื้องาน สำนึกแห่งความรับผิดชอบ และมาตรฐานงานในระดับสูงสุด 

แต่สิ่งที่ต้องปรับเปลี่ยนอย่างเร่งด่วนคือการขยับจากการยึดติดเป็นเจ้าของกระบวนการทำงานแบบเดิม มาสู่การเป็นเจ้าของผลลัพธ์อย่างแท้จริง พร้อมเปิดกว้างรับแนวคิดและเครื่องมือใหม่ ๆ จากคนรุ่นใหม่เพื่อพาไปสู่เป้าหมายที่ยอดเยี่ยมกว่าเดิม

รื้อโครงสร้างเดิม สู่ “อัศวินโต๊ะกลม” และกติกาค่าตอบแทนตามผลลัพธ์

หากต้องตั้งต้นสร้างเอเจนซี่ใหม่ขึ้นมาจากศูนย์ คุณสมเกียรติ ประกาศชัดถึง 3 สิ่งที่จะไม่นำติดตัวไปด้วยเด็ดขาด ได้แก่ โครงสร้างองค์กรแบบแบ่งลำดับขั้นและแยกแผนกที่สร้างวัฒนธรรมแบบหน้าที่เธอหน้าที่ฉันจนต้องเสียเวลาส่งต่องานเป็นทอด ๆ กรอบความคิดที่มองว่าตัวเองเป็นเพียงธุรกิจบริการรับคำสั่ง 

คุณสมเกียรติ เล่าว่า เคยพูดคุยกับผู้บริหารต่างชาติอยู่นานหลายชั่วโมง เพื่อยืนยันว่าวงการนี้ไม่ได้อยู่ในธุรกิจบริการเพียงอย่างเดียว แต่คือธุรกิจสร้างสรรค์ทางออกเพื่อขับเคลื่อนการเติบโตของแบรนด์ งานบริการเป็นสิ่งที่ดีแต่ไม่ใช่ทั้งหมดของวิชาชีพนี้

รูปแบบใหม่ที่ คุณสมเกียรติ นำมาใช้จึงเป็นการทลายกำแพงแผนก สู่แนวคิด “อัศวินโต๊ะกลม” ที่ดึงสามทหารเสือ ได้แก่ ทีมธุรกิจ ทีมวางแผนกลยุทธ์ และทีมครีเอทีฟ มานั่งล้อมวงตีโจทย์และร่วมหัวจมท้ายกันตั้งแต่วันแรกจนถึงวันที่ปล่อยงาน

บนโต๊ะกลมนี้ ทุกคนสามารถถกเถียงและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้อย่างเต็มที่เพื่อดึงศักยภาพสมองมนุษย์ออกมาให้สุดทาง แต่เมื่อถึงขั้นตอนการตัดสินใจจะแบ่งตามความเชี่ยวชาญอย่างชัดเจน โดยโจทย์ธุรกิจให้ทีมธุรกิจฟันธง ทิศทางกลยุทธ์ให้ทีมวางแผนกลยุทธ์เป็นคนเคาะ และชิ้นงานสร้างสรรค์ให้ทีมครีเอทีฟเป็นผู้ตัดสินใจ

แนวทางนี้ตรงกับวัฒนธรรม “โต๊ะเล็ก” ในองค์กรของ คุณปรัตถจริยา ที่ส่งเสริมให้คนทำงานดึงผู้เกี่ยวข้องมานั่งคุยและแก้ปัญหาให้จบลงทันทีเมื่อเกิดอุปสรรค 

ขณะเดียวกัน ทั้งวิทยากรต่างเห็นพ้องว่าถึงเวลาต้องเปลี่ยนกติกาโมเดลธุรกิจของอุตสาหกรรมโฆษณา เมื่อเอไอช่วยให้งานเสร็จเร็วขึ้น ลูกค้ามักตั้งคำถามว่าราคาควรถูกลงหรือไม่ 

คุณจิรภัทร์ มองว่าเอไอช่วยประหยัดเวลาจริง แต่เอเจนซี่ต้องสร้างคุณค่าใหม่มาทดแทนและผลักดันระบบที่ร่วมรับผิดชอบผลลัพธ์ไปพร้อมกัน

ดังนั้น มูลค่าของงานจึงควรถูกนำไปผูกกับผลลัพธ์และตัวชี้วัดทางธุรกิจของลูกค้า หากแบรนด์เติบโต เอเจนซี่ก็เติบโตไปด้วยกันอย่างจริงใจ 

ดับไฟความเครียด เลี่ยงกับดักตัวเลข และดูแลคนไม่ให้หมดไฟ

อาชีพนักโฆษณาและประชาสัมพันธ์ติด 1 ใน 10 อาชีพที่มีแรงกดดันสูงที่สุด ท่ามกลางโจทย์ที่ทุกคนล้วนอยากได้งานที่ดี เร็ว และราคาถูก การดูแลพนักงานไม่ให้เกิดภาวะหมดไฟจึงเป็นวาระสำคัญของผู้นำทุกคน

คุณจิรภัทร์ ชี้ว่าการทำงานหนักเป็นพื้นฐานของอุตสาหกรรมนี้อยู่แล้ว แต่ผู้นำต้องแยกแยะให้ได้ว่าพนักงานกำลังเหนื่อยกับสิ่งที่ควรเหนื่อยหรือไม่ 

เพราะความเหนื่อยที่ไม่จำเป็นมักเกิดจากบรีฟที่ไม่ชัดเจน ความเห็นแก้งานที่วนซ้ำซาก หรือการทำงานเป็นทีมที่ไม่เกื้อหนุนกัน หากงานหนักนั้นทำให้คนทำงานได้เรียนรู้และเห็นคุณค่า พวกเขาจะไม่หมดไฟ

นอกจากนี้ ผู้นำยังต้องรู้จังหวะในการเหยียบคันเร่งและผ่อนคันเร่ง เพราะหากเหยียบคันเร่งลุยตลอดเวลา รถย่อมเกิดอุบัติเหตุพังทลาย ต้องกำหนดให้ชัดว่าช่วงใดคือสมรภูมิที่ต้องทุ่มเท และช่วงใดควรผ่อนเพื่อคืนสมดุล 

โดยกลุ่มฮาคูโฮโดที่มีพนักงานกว่าพันคนขับเคลื่อนเรื่องนี้ผ่าน 3 แกนหลัก คือการเสริมพลังให้พนักงานเก่งขึ้นทุกวัน การเชื่อมโยงทีมงานจากทั้ง 14 บริษัทในเครือให้คอยหนุนหลังไม่ให้ใครต้องสู้ลำพัง และการเข้าอกเข้าใจในชีวิตความเป็นอยู่และความเหน็ดเหนื่อยของคนทำงาน

ฝั่ง คุณสมเกียรติ เสริมว่า ความคิดสร้างสรรค์ขับเคลื่อนด้วยความสนุก หากบรรยากาศการทำงานสนุก งานจะออกมาดีและไปได้สุดทาง แม้จะเหนื่อยแต่จะไม่หมดไฟเพราะทุกคนสนุกไปด้วยกัน พร้อมเตือนถึงกับดักของคำยอดนิยมอย่างผลิตภาพและประสิทธิภาพที่เครือข่ายต่างชาติมักอ้างว่าเอไอช่วยเพิ่มผลิตภาพได้ถึง 40 เปอร์เซ็นต์ จนนำไปสู่การลดคนหรือลดต้นทุน

คุณสมเกียรติ ย้ำว่าหากองค์กรหลงวนอยู่กับตัวเลขเหล่านี้ เราจะได้เพียงงานที่เยอะ เร็ว และถูกแบบโรงงานผลิตจำนวนมาก ทั้งที่งานโฆษณาคืองานตัดเย็บเฉพาะกรณีที่ต้องยึดมั่นในคุณภาพสูงสุด 

พร้อมเสนอสูตรบริหารเพื่อแก้ปัญหาคนหมดไฟว่า หากเอไอช่วยเพิ่มผลิตภาพได้ 40 เปอร์เซ็นต์จริง องค์กรขอคืนจากพนักงานแค่ 20 เปอร์เซ็นต์ก็เพียงพอ ส่วนอีก 20 เปอร์เซ็นต์ให้พนักงานนำกลับไปใช้ชีวิตเพื่อสร้างสมดุล

ขณะที่ข้อมูลจากการสำรวจความสุขในออฟฟิศของ คุณปรัตถจริยา กลับเผยมุมมองที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง 

สิ่งที่คนรุ่นใหม่ชื่นชอบมากที่สุดคือกิจกรรมอย่างวันพุธกินข้าวร่วมกัน หรือวันพฤหัสบดีกินขนม เพราะหัวใจของกิจกรรมเหล่านี้ไม่ได้อยู่ที่อาหารฟรี แต่อยู่ที่ช่วงเวลาแห่งสายสัมพันธ์ของมนุษย์ที่ได้สบตา พูดคุย รับฟัง และสัมผัสได้ถึงความใส่ใจจากองค์กร ซึ่งช่วยเติมเต็มจิตใจจากการทำงานหนักได้อย่างแท้จริง

5 พลังสมองมนุษย์ และ 3 คุณค่าชี้ขาดในยุคเอไอ

ในโลกที่ทักษะการทำงานเปลี่ยนแปลงเร็วทุกไม่กี่เดือน วิทยากรต่างชี้ให้เห็นรอยต่อสำคัญระหว่างเครื่องจักรกับมนุษย์ เอไอทำงานด้วยการรวบรวมข้อมูลในอดีตมาประมวลผลตามรูปแบบเดิม หากตั้งคำถามเหมือนกันก็จะได้คำตอบที่เหมือนกันซึ่งเป็นได้เพียงค่าเฉลี่ย

ทว่าสมองของมนุษย์มีความมหัศจรรย์เหนือกว่านั้น เพราะสามารถจินตนาการถึงสิ่งใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน และสามารถนำเรื่องสองเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกันเลยมาเชื่อมโยงเข้าด้วยกันจนเกิดเป็นความคิดสร้างสรรค์ที่สดใหม่ได้อย่างไร้ขีดจำกัด

คุณสมเกียรติ จึงชวนให้โฟกัสที่ 5 คุณภาพสำคัญของมนุษย์ตามหลักประสาทวิทยาที่เอไอไม่อาจเลียนแบบได้ 

นั่นคือ ความใฝ่รู้และอยากรู้อยากเห็น, ความสามารถในการมองเห็นภาพรวมและเชื่อมโยงบริบทที่ซับซ้อน, ความเข้าอกเข้าใจในความเป็นมนุษย์, พลังแห่งจินตนาการ และด่านสุดท้ายที่สำคัญที่สุดคือวิจารณญาณในการตัดสินใจว่าสิ่งใดดี สิ่งใดควรไปต่อ และสิ่งใดควรหยุด เพื่อให้มนุษย์อยู่เหนือและนำเอไอมาเป็นพลังเสริมได้อย่างแท้จริง

ปิดท้ายเซกชั่น วิทยากรได้กลั่นกรองนิยามคุณค่าของมนุษย์ที่สำคัญที่สุดในยุคผันผวนออกมาเป็น 3 คำสำคัญ 

คุณสมเกียรติ เลือก “การตระหนักรู้ในตนเอง” เพื่อให้ทุกคนรู้เท่าทันความมหัศจรรย์ของสมองและอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองในแต่ละวัน

คุณปรัตถจริยา เลือก “ความกล้าหาญ” ทั้งกล้าที่จะจริงใจพูดความจริงอย่างตรงไปตรงมา กล้าใส่ความหลงใหลเพื่อก้าวข้ามคำตอบค่าเฉลี่ยของเอไอไปสร้างงานที่แตกต่าง และกล้าร่วมหัวจมท้ายเดิมพันผลลัพธ์ไปพร้อมกับลูกค้า

คุณจิรภัทร์ เลือก “การเข้าใจมนุษย์” อย่างลึกซึ้งทั้งในมุมของลูกค้าและผู้บริโภค เพื่อนำความเข้าใจในวิถีชีวิตและความกังวลที่แท้จริงมาเชื่อมโยงเข้ากับเป้าหมายทางธุรกิจได้อย่างตรงจุด

เพราะในท้ายที่สุด ดังที่ คุณภวัต ได้ฝากข้อคิดทิ้งท้ายไว้ ต่อให้โลกธุรกิจจะพัฒนาเทคโนโลยีล้ำสมัยหรือนำเอไอเข้ามาขับเคลื่อนการทำงานเบื้องหลังมากเพียงใด ปลายทางของทุกการสื่อสาร ผู้ซื้อ ผู้รับสาร และผู้ที่จะลงมือตัดสินใจ ก็ยังคงเป็น “มนุษย์” อยู่เสมอ