“ธุรกิจสวนสนุก เอาเข้าจริงตั้งแต่ทำมามีกำไรแค่ปีสองปี นอกนั้นขาดทุนตลอด แต่สวนสนุกเราทำไปแล้ว พอเห็นเด็กมาเล่นแล้วเด็กหยุดร้องไห้ เด็กดี ใจ ก็โอเคแล้ว ผมคิดเองนะว่า สวนสนุกเป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำของพวกเขาเหล่านั้น แล้วเขาได้เติบโตบนพื้นฐานของความสุข ณ ที่แห่งนี้” ดร.ไชยวัฒน์ เหลืองอมรเลิศ ประธานคณะกรรมการ สยามพาร์คซิตี้ กรุ๊ป
หลังจากเผชิญวิกฤตน้ำท่วมครั้งใหญ่จนทำให้สยามอะเมซิ่งพาร์คต้องปิดปรับปรุง เครื่องเล่นเสียหายหลักร้อยล้านบาท จน ดร.ไชยวัฒน์ เหลืองอมรเลิศ ประธานคณะกรรมการ สยามพาร์คซิตี้ กรุ๊ป ต้องออกมาประกาศขาย
หลังจากวันนั้นเพียงสองเดือน เสียงเครื่องเล่นแห่งความสุขกำลังกลับมาหมุนอีกครั้ง เพื่อเดินหน้าธุรกิจให้ไปได้ต่อ ทว่าการกลับมาครั้งนี้เหมือนแรงฮึดเฮือกสุดท้ายของเจ้าพ่อสวนน้ำ
ธุรกิจที่ขาดทุนแต่ไม่เคยเลิก
สวนสนุกในความทรงจำของเด็กไทยที่เปิดมากว่า 46 ปี กำลังเดินมาถึงจุดเปลี่ยนผ่านสำคัญ ในวันนี้ 19 พฤศจิกายน 2569 สยามอะเมซิ่งพาร์คได้กลับมาเปิดให้บริการอีกครั้งเป็นวันแรกหลังปิดปรับปรุง
ดร.ไชยวัฒน์ กล่าวว่า สวนสนุกเป็นธุรกิจที่ฟ้าฝนไม่เคยเข้าข้าง หน้าหนาวคนไม่ลงเล่นน้ำ หน้าร้อนคนก็ไม่มาก หน้าฝนฝนก็ตก ช่วงสร้างรายได้จริง ๆ จึงมีแค่ตอนเด็กปิดเทอม
แต่ต้นทุนกลับไม่เคยลดตามจำนวนคน ด้วยพนักงานที่มีอยู่กว่า 400–500 คน ส่วนเรื่องอาหารแพงที่ลูกค้าบ่นกัน เป็นเพราะสวนสยามขายบัตรได้หลัก ๆ เพียงศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ แต่ต้องจ้างพ่อครัวแม่ครัวทั้ง 7 วัน ต้นทุนจึงกลายเป็นราคาเช่นนั้น
อีกทั้งการทำธุรกิจสวนสนุกเปรียบเหมือนการเปิดพื้นที่เป็นสาธารณะ ลูกค้ามีหลากหลายประเภท ปัญหาละเอียดอ่อนที่ต้องตามแก้จึงมีมาก แต่การทำงานบริการต้องเข้าใจลูกค้า ดร.ไชยวัฒน์ เปรียบว่า ต้องดูแลลูกค้าเหมือนลูกเรา อย่าให้มดกัด
วิกฤตน้ำท่วมใหญ่ที่สุดในรอบ 46 ปี
เมื่อต้นทุนที่เคยแบกอยู่แล้ว ถูกซ้ำด้วยอุทกภัยที่รุนแรงที่สุดนับตั้งแต่เปิดกิจการมา ทำให้สวนสยามปิดไปกว่า 2 เดือน จากที่เบื้องต้นมีการประเมินความเสียหายไว้ราว 500 ล้านบาท แต่หลังเชิญวิศวกรไทยมาตรวจดูจริงจึงลดตัวเลขความเสียหายมาที่ 300 ล้านบาท เพราะชิ้นส่วนใหญ่ที่ต้องส่งไปตัดต่อที่เยอรมนีมีราคาสูง ขณะที่วิศวกรไทยทำได้ราคาถูกกว่า
อย่างไรก็ดี ทางบริษัทได้ยื่นกู้แบงค์เป็นจำนวนเงิน 300 ล้านบาท แต่ธนาคารยังไม่อนุมัติสินเชื่อ ซึ่ง ดร.ไชยวัฒน์ กล่าวว่า อาจด้วยสภาพบ้านเมืองตอนนี้ที่ไม่แน่นอนจึงทำให้ธนาคารพิจารณาปล่อยสินเชื่อยาก แต่แผนที่มองไว้จากเงินทุนก้อนนี้คือ จะปิดปรับปรุงใหญ่ครั้งเดียว 6 เดือนถึง 1 ปี พร้อมวางผังใหม่ แต่ตราบใดที่สินเชื่อยังไม่มา สวนสยามก็ต้องเปิดไปพลาง ฟื้นฟูไปพลาง
“สวนสนุกมีเงินเข้าทุกวันที่เปิด ขอแค่เปิดมีคนแวะเวียนเข้ามาก็ได้เงินแล้ว แก้เรื่องสภาพคล่องทางการเงินได้บ้าง ก็ทำไปอย่างนี้เปิดไปพลาง ฟื้นฟูไปพลาง แต่ขอดูสิ้นเดือนนี้ก่อน ถ้าคนมาน้อยจนไม่คุ้มค่าใช้จ่าย ก็มีโอกาสที่จะปิดอีกครั้ง” ดร.ไชยวัฒน์ กล่าว
ตั้งเป้าบัตร 100,000 ใบ ช่วยต่อลมหายใจก่อน
แม้วันที่เปิดอย่างเป็นทางการวันนี้ สวนน้ำพร้อมให้บริการ แต่เครื่องเล่นบางส่วนยังไม่เปิดให้บริการครบ ยังคงทยอยฟื้นฟูโดยมีวิศวกรจาก วสท. เข้าตรวจสอบความพร้อมเพื่อสร้างความมั่นใจ
การไปต่อในครั้งนี้จึงฝากความหวังไว้ที่บัตรรายปีราคา 1,000 บาท (ปกติ 2,500 บาท) เล่นไม่จำกัดทั้งสวนน้ำและสวนสนุกตลอด 1 ปี พร้อมสิทธิ์ให้ผู้ติดตามซื้อบัตรรายวันราคา 200 บาท (ปกติ 1,000 บาท) ได้สูงสุด 5 คนต่อวัน อีกโปรโมชันคือแสดงฉลากโค้ก, แฟนต้า หรือสไปรท์ รวม 3 ฉลาก หรือบัตรนักเรียน/นักศึกษา ซื้อบัตรผ่านประตูผู้ใหญ่ (สูง 131 ซม. ขึ้นไป) ได้ในราคา 300 บาท (ปกติ 1,000 บาท) ถึง 28 กุมภาพันธ์ 2570
ตัวเลขที่ผู้บริหารตั้งเป้าไว้คือการขายบัตรรายปีนี้ให้ได้ถึง 100,000 ใบ หรือราว 100 ล้านบาท ภายในกุมภาพันธ์ ซึ่งการลดราคาบัตรรายปีราคา 1,000 บาท เท่ากับบัตรรายวันปกติหนึ่งใบ เป็นการลดราคาแรงมาก บ่งชี้ว่าธุรกิจกำลังต้องการเงินสดมาหล่อเลี้ยงก่อนเป็นอันดับแรก
“ถ้าทำได้ตามเป้า ก็ไม่ต้องไปง้อใคร ก็อยู่อย่างนี้ไปได้เลย น่าจะอยู่ไปได้สักปีสองปีอยู่”
ยืนยันขายจริง
ดร.ไชยวัฒน์ ยืนยันว่า พร้อมขายสวนสยามจริง หากได้ราคาดี ที่ผ่านมามีคนสนใจไม่น้อย มีผู้ติดต่อมาเกิน 10 ราย รวมถึงนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งตัวเลขในวงเจรจาอยู่ที่ราว 7,000–8,000 ล้านบาท เทียบกับมูลค่าราวหมื่นล้านบาทที่เขาตั้งธงไว้ จึงยังไม่มีข้อตกลงที่ปิดดีลได้ พร้อมทั้งมองว่าช่วงนี้อสังหาริมทรัพย์ยังซึม ๆ ขายยาก ถ้าจะขายได้เร็วต้องขายถูก แต่ถ้าปีหน้าสถานการณ์เปลี่ยนคิดว่าน่าจะขายได้
“ถ้าผมขายมันจะสบายใจกว่า ลูก ๆ จะได้ไม่ต้องวุ่นวายเรื่องทรัพย์สิน เพราะถ้ายังถือไว้ ปัญหาคือทายาทจะได้ไม่เท่ากัน คนที่ได้น้อยก็วุ่น คนที่ได้มากก็วุ่น ขายแล้วแบ่งเป็นเงินจะจบกว่า อาจจะเก็บบางส่วนไว้ตั้งมูลนิธิช่วยเด็ก”
วางมือแล้ว 90% ส่งไม้ต่อทายาท
ตอนนี้ ดร.ไชยวัฒน์ ถอยออกมาจากการบริหารราว 90% ปล่อยให้ลูก ๆ เป็นผู้จัดการต่อ ไม่ว่าสวนสยามจะขายได้หรือไม่ เขาเล่าว่าอยากพัก อยากไปเที่ยวบ้างแล้ว ส่วนลูก ๆ ถ้าอยากทำต่อ ก็ต้องปรับเป็นรูปแบบใหม่ พร้อมทั้งยกตัวอย่างดิสนีย์แลนด์ที่เปิดมาร้อยปี เครื่องเล่นแทบไม่เปลี่ยน แต่เปลี่ยนสี เมนู และบรรยากาศรอบ ๆ ทุกปี
เมื่อถูกถามว่าจะไปต่อได้อีกนานแค่ไหน คำตอบของ ดร.ไชยวัฒน์ มีเพียงว่า “เมื่อไหร่โดนยึด เมื่อไหร่ขายทอดตลาด ก็เมื่อนั้น อะไรจะเกิดก็แล้วแต่เลย เราจะสู้จนสุดกำลังของเราก่อน”
