โกโก้แบงก์ 50 – ร้านโกโก้ที่ทำลายทุกกฎเกณฑ์การตลาด

โกโก้แบงก์ 50 – ร้านโกโก้ที่ทำลายทุกกฎเกณฑ์การตลาด

เกิดมากินโก้โก้มาก็หลายแก้ว ราคาตั้งแต่ 10 บาท จนเกือบ 100 บาท แต่ไม่เคยเจอร้านไหน อินดี้ เท่าร้านนี้ เพราะโกโก้ร้านนี้รับแบงก์ 50 บาทเท่านั้น

ร้านนี้มีชื่อว่า Midnight a Cocoa ซึ่งนอกจากจะต้องใช้แบงก์ 50 ในการซื้อแล้ว ร้านยังเปิดเวลา 22.00-23.00 เป็นต้นไปอีกด้วย ซึ่งในช่วงที่แอดมินไป คิวยาวจนถึงกับต้องรับบัตรคิว

หลังจากที่แอดมินไปยืนรอตอนสี่ทุ่ม แต่วันนั้นร้านเปิดห้าทุ่ม ก็ได้เจอกับคุณป้าโรงเรียนสอนวาดรูปข้างๆ ร้านโกโก้ ซึ่งทราบภายหลังก็คือคุณแม่ของเจ้าของร้านนั่นเอง คุณป้าเล่าว่า “ลูกเป็นคนชอบโกโก้มาก เวลาว่างๆ ก็ชอบไปทานโกโก้ตามที่ต่างๆ แล้วเอามาปรับสูตรเอง”

ระหว่างคุยไปคุยมาก็เห็นทีมงาน วิ่งออกมากจากร้านไปซื้อน้ำแข็งเซเว่นก็เลยถามต่อ คุณป้าก็เล่าว่า “น้ำแข็งก็ซื้อเซเว่น เพราะมันละเอียด และสะดวกดี หมดก็ค่อยไปซื้อใหม่ และคืนนึงก็ประมาณ 100 แก้วเท่านั้น ไม่มากกว่านี้ เพราะต้องมาสต็อกของ พอเพิ่มปริมาณ แล้วคุมยาก”

 

คิดอะไร ถึงมีจุดยืนแบบนี้ ?

ในทางการตลาด การเปิดร้านตอน 22.00 -02.00 นั้น ไม่ตรงกับเวลาที่ลูกค้าเข้าถึงได้ง่าย มีเพียงไก่ทอดหน้าผับเท่านั้นที่ควรเปิดเวลานี้

และการที่ร้านรับเฉพาะแบงก์ 50 นั้น ก็สร้างความยากลำบากให้ลูกค้า เพราะต้องไปแลกแบงก์ให้พร้อม (ถึงแม้คุณจะซื้อโกโก้ 2 แก้ว ราคา 100 บาท ก็ต้องจ่ายแบงก์ 50 สองใบ)

เหตุผลมีดังนี้ การที่ร้านนั้นรับเฉพาะแบงก์ 50 เพราะแบงก์ 50 เป็นเหมือน Rare Item ที่เวลาเราได้มา เรามักจะเก็บไว้ ฉะนั้นการเอาแบงก์ 50 มาจ่ายค่าโกโก้ ก็เหมือนเอาของรักของคุณ มาแลกโกโก้ของรักของเจ้าของร้านเหมือนกัน

ส่วนที่เปิดตอนดึกนั้นก็เพราะไม่อยากให้รถติด.. เพราะอยากให้มาชิมตอนที่ถนนโล่งๆ รถไม่พลุกพล่าน

โฉมหน้าบรรดาผู้รอคิว และไพ่ที่ใช้เรียก

ไปสี่ทุ่ม หยิบบัตรคิวห้าทุ่ม ได้คิวเที่ยงคืนกว่า

พอถึงคิวตัวเอง เจ้าของร้านก็ถามว่ารับแบบไหนดีคะ มี 3 ระดับ ด้วยความที่อยากสัมผัสโกโก้เต็มๆ ก็เลยจัดแบบเข้มที่สุดไป หลังจากนั้นเจ้าของร้านก็ถามเราอย่างสุภาพว่า รสชาติเข้มไป หวานไปบอกได้นะคะ ปรับได้ ซึ่งหลังจากที่ถึงคิวตัวเอง ทำให้ผมเก็ตว่าทำไมคิวถึงนาน เพราะกว่าจะชงเสร็จ กว่าจะพูดคุย กว่าจะชิม กว่าจะถ่ายรูปเสร็จ ก็ปาไป 3 – 5 นาที และก่อนจากเราก็ยื่นแบงก์ 50 ใส่ในกล่อง พร้อมกับเจ้าของร้านพูดว่า “ขอบคุณที่มาชิมนะคะ”

ทันใดนั้นเอง ทุกอย่างมันก็ชัดเจนขึ้นมาในหัวผมทันที ว่าทำไมคนถึงมาต่อแถวร้านนี้ ส่วนหนึ่งก็มาจากโกโก้ แต่ส่วนสำคัญนั้นมาจากเจ้าของร้านมากกว่า ที่เอาใจใส่ รักในสิ่งที่ตัวเองทำ ทำให้ผู้บริโภคสัมผัสได้ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ๆ ในยุคนี้

ถึงแม้ว่าร้านนี้จะมีข้อจำกัดด้านเวลา ต้องรอคิว แต่สิ่งที่มาทดแทนคือความเป็นเอกลักษณ์ (Uniqueness) และความจริงใจ (Sincerity) ซึ่งเป็นความสามารถที่ต้องฝึกฝน ไม่สามารถเลียนแบบได้

กว่าจะผ่านแต่ละคิว ต้องได้รับการบริการด้านโกโก้เสียก่อน ไม่อร่อย ไม่ให้กลับ

ฉะนั้นสำหรับบทความนี้ ผู้เขียนก็ไม่ได้อวยให้ไปกินโกโก้ร้านนี้ เพราะส่วนตัวก็คิดว่าไม่ได้อร่อยขนาดนั้น แถมไกลจากบ้าน และรอต้องคิวถึงเกือบเที่ยงคืนเพื่อโกโก้.. มันไม่ไหว..

แต่สิ่งที่ได้มาคือการเห็นผู้ประกอบการหนึ่งคนที่ใช้ใจการทำธุรกิจ และสิ่งนั้นมันสามารถนำมาสร้างเป็นธุรกิจได้ ถือเป็นบทเรียนที่คุ้มค่า และเปิดกรอบกะลาของผมจริงๆ

ปล.บทความนี้เกิดขึ้นได้ เพราะไปรอคิวเกือบ 2 ชั่วโมง คุยกับคุณป้าจนรู้ทุกเรื่อง 555
ปล2.แต่ถ้าเป็นคนที่ชอบกินโกโก้ หรือว่างๆผ่านไปแถวนั้นพอดี ก็ไปชิมกันได้

FB ร้าน >> https://www.facebook.com/midnightacocoa/